De ‘56 Gibson Les Paul Junior

Historie van de Junior

Het in 1954 door Gibson geïntroduceerde Les Paul Junior model bood muzikanten een betaalbaar instapmodel vergeleken met zijn grote broer, de Les Paul. Ondanks dat het de goedkopere variant was zijn de Juniors tegenwoordig flink in populariteit gestegen. Ze hebben zich ontwikkeld tot een gewilde gitaar en bieden muzikanten ook nu nog een diepe, warme en vooral heldere tone. We zijn dan ook super enthousiast dat we deze ‘56 Gibson Les Paul Junior aan onze collectie mogen toevoegen.

Zonder poes pas zijn deze massieve mahonie solidbody gitaren teruggebracht tot een zeer functioneel instrument. Ze werden uitgerust met een enkele dog ear P-90, een wraparound brug en een Brazilian rosewood toets.

Om een betaalbare gitaar op de markt te brengen werd er wel ingeleverd op de luxe van de Junior modellen. Dit betekende dat veel van de Juniors al vrij gauw werden gerefinished of aan modificaties werden onderworpen. Zo is onze ‘56 daar geen uitzondering op. Bij de refinish is echter wel het serienummer op de achterkant van de kop ongemoeid gelaten en bevat de kop nog een glimps van de originele finish.

Het is te zien dat de refinish al vrij snel moet zijn gebeurd. Bij het loshalen van de slagplaat komt een sterke verkleuring van de finish aan het licht. Ook heeft de natural finish het een en ander aan bucklewear opgelopen.

Staat van de gitaar

Toen we de Junior voor de eerste keer versterkt aan ons gitaarspel onderwierpen schrokken we van de klank. Zoals de huidige eigenaar zelf aangaf; “het lijkt wel alsof hij onder water ligt”. Dit was niet hoe de Junior hoorde te klinken. Bij het openleggen van de elektronica kwamen we er dan ook al snel achter dit hier flink mee was geknoeid.

We vreesden dat de elektronica niet meer origineel was en het element gemodificeerd. Bij het blootleggen van de elektra kwamen we erachter dat de pots gelukkig toch origineel waren! De wiring heeft onze reparateur weer volgens origineel schema teruggebracht. Als kers op de taart was ook de jack nog eens vervangen door een “Made in Japan” stereo. Deze stereo aansluiting hebben we direct vervangen door een standaard mono output. De beweegredenen om een stereo jack bij deze junior in te bouwen, zullen we helaas nooit kunnen achterhalen (of begrijpen).

Hopende het Junior geluid terug te hebben sloten we hem weer aan op de versterker, maar het was nog niet wat het moest zijn. De lage tonen leken te oversturen waar het hoge segment juist neersloeg. Bij het openhalen van de pickup kwamen we er, dankzij het scherpe oog van Erwin, achter dat deze er achterstevoren (waarom zou je dit ooit doen?) in was gezet.We waren met stomheid geslagen. Zou dit het slechte geluid kunnen verklaren? En wat denk je? Na het omdraaien van het element kwam daar dan toch het kenmerkende grommende geluid van de Junior boven water!

Wat velen van jullie wel zullen weten is dat er op veel van de Juniors de statische wraparound brug (waardoor de gitaar haast niet te intoneren valt) is vervangen. Bij onze Junior heeft, zoals bij veel vintage exemplaren, de wraparound plaats gemaakt voor een Leo Quan “Badass” bridge voor een stabiele intonatie. Zowel op de lage als hoge posities klinkt de Junior dan ook weer zuiver van toon.

Ondanks dat er vele bekende namen een Les Paul Junior bespeelden, is de Junior niet specifiek aan iemand toe te schrijven. Zo zijn John Lennon, Keith Richards, Neil Young hier een kleine greep van. Kortom, een prachtige vintage gitaar die ontzettend breed inzetbaar is.